Meğer aile diye bir şey yokmuş...
Ne kadar iyiysen, karşındaki o kadar nankörmüş.
Yalnızlık bu yolun kaderi galiba.
Ben, bu noktaya gelene kadar, çok acı çektim.
Hazır bilgiyle olmuyor ne yazık ki.
Kendinden emin olmak, çok önemli.
İnsanlar, bilgisayarlar gibi değil.
Benim ne kadar çevrem var ki zaten.
Etkileşimde bulunduğum insanlar, ne kadar nitelikli?
Kardeşlerim ne kadar hayırlı çıktı?
Köşe bucak kaçırıyor yeğenlerimi benden.
Evden işe, işten eve... 
Baba ayrı dert, anne ayrı dert, kardeş ayrı dert.

Ama artık zekamın farkına vardım.
Çocukluktan beri gelen bir "yapamazsın-edemezsin" mesajı, gizli de olsa, babam tarafından.
Babasından miras kalan utancı bana
Olduğu gibi aktardı.
Değişim meydan okumak; hayallerim var!!!
Kalbimi tanıyorum, kendimi tanıyorum artık; benim suçum yok!
Evet ben farklıyım, sürüden ayrıldım, özgür olmak istiyorum.
Ama bu "deli" olduğum anlamına gelmez.
Bana hasta demek onların işine geliyor.
Eğer söylediklerimin doğruluğunu, haklılığımı kabullenseler
Foyaları ortaya dökülecek: Karanlıkta kalmış yanları...
Yüzleşmekten it gibi korktukları!
İşte bu yüzden, hakikatten nefret ediyorlar.

Derinlemesine, iletişim yok
Konuşsam ne olacak, olay çıkıyor:
          "Cahille girme münakaşaya
           Ya sinirini zıplatır tavana
           Ya da yazık olur adabına"
Etrafım cahillerle çevrili
Değişmiyorlar, artık uğraşmanın anlamsız olduğunu
Anlıyorum
İyilik yaptıkça, kötülük görüyorum
Sürekli bir "sen değersizsin" mesajı
Ben değersiz değilim, ben farklıyım, sürüye uymuyorum
Tanrı var, dualarımı kabul etmesinden biliyorum
Akıl ile mana aleminin var olduğu görülebiliyorum
Sürüden ayrıldım çünkü kendim olmak istiyorum
Kalabalıkların gürültüsünde iç ses duyulmuyor
İki yüzlülerden nefret ediyorum, samimiyetsiz diyaloglardan
Ah iki dostum olsaydı, içimi dökebileceğim
Yalnızım...

Evdeki toksik ortama tutulmaktansa
Odama kapanıyorum.
Sevenlere vermeli kalbini, sevmeyi bilenlere...
Koşullu değil, koşulsuz sevenlere...
O kadar aşağılık hissettiriyorlar ki kendimi bu evde
Ben ne kadar pislik bir insanmışım meğer!?
İç çocuğumla dertleşirim ara sıra
"Senin suçun yok oğlum, sen bir aynasın
Onlara pisliklerini gösteriyorsun.
Onlar da doğal olarak, bu aynadan nefret ediyorlar.
Senden nefret etmeleri, sendeki bir kusurdan kaynaklanmıyor!
Aksine o aynanın parlaklığı, kalbinin güzelliği!!!"
Yalnızlık, hakikat yolcusunun kaderi.
Her şeyin bir bedeli var:
Tanrı'ya kavuşmanın da...

Üstün insanlar, insanlığa faydası dokunanlar
Hep sıra dışı insanlardı!!!
Asıl amacım Tanrı'ya ulaşmak.
İnsanları özgür bırakmalı.
Ne kurtarıcı, ne zorba, ne de kurban olmalı!!!
İnsanların acı çekmelerine izin vermeli.
İşte o zaman bilgi anlaşılır, değeri bilinir!
Sevgi zorla olmaz: Kimseyi beni sev diye zorlayamazsın.
Geçiş süreci bir cehennem!!! Yanıyorum!!!
Yeni bir benlik inşa etmek hiç de kolay değil.

Dünyanın hali berbat, Türkiye'nin hali berbat...
Gerçek sevgi nerede? Ara ki bulasın.
Anne-baba-kardeş dediğin, evden çıkmayan insanlar!!!
Kusursuz dost Tanrı; akan bir evren!!!
En son İbn-i Arabi felsefesini keşfediyorum
Anlıyorum, kalbime dokunuyor, çok hoşuma gidiyor.
Bu farkındalıklar, bilgiler; beni, algımı, dünyaya bakışımı
Değiştiriyor; evren akmaya devam ediyor...
Bilinç altı benim düşmanım değil; öğrendim!!!
Gölge çalışması diye bir şey var; farkına vardım!!!
Aslında onlara sinirlenmem, onları umursadığım
Anlamına geliyor
Belki de bundan zevk alıyorlar!?
        BEN KİMİM?
Taşınmak, bilinmezliğe bir yolculuk!!!
Anne-babayı geride bırakmak!!! Ama böyle nereye kadar?
Kan bağı ne kadar önemli??? Önemli olan koşulsuz sevgi!!!
Musa'nın babası, İbrahim'in babası, Nuh'un oğlu...
"Onlar da kurtulsun" demekten artık ne zaman vaz geçeceğim?
Nasıl bir kalp taşıyorsun sen, sana yaptıkları ortada!!!
Onların acılarını taşımayı bırakmak... ÖZGÜRLÜK!!!
RUHUN KANATLANMASI!!!

Her şey "iç" te bitiyor!!! İÇ iyi olunca DIŞ da iyi!!!
Yazıyorum, DEŞARJ oluyorum, keyfim yerine geliyor!!!
SAF BİLİNÇ ne demek???
Keskin sirke küpüne zarar!!! Nefret kalbe zararlı!!!
İnsan insana ayna!!! İşe gidiyorum, bari orada
Topluma karışıyorum.
İyiler-kötüler...Arkadan iş çevirenler...
Amirlerin yalakaları... Kula kulluk edenler...
Aynı virtüöz: 
Birinde metro köşesinde, birinde konser salonunda çalıyor.
İnsanı sıkan sanırım enerjinin bedeninde bloke olması,
Akamaması... İnsanlar ayna... Aslolan iç dünya...
Para ne olacak? Ehliyet, araba ne olacak???
Şu sınav sonucu bir açıklansa!!!
Fiziksel dünyadan kopamam: Bu RUH, bu BEDEN'in içinde!
Bedenime iyi bakmıyorum. "Sağlam kafa, sağlam vücutta bulunur."
Oldukça değerli bir bahçeye sahibim. Sınırları iyi korunmalı!!!
Onlarla iletişime geçmedim, hala odamdayım.
Ama mutlu oldum!!! Çünkü deşarj oldum.
Demek ki içeridekileri dışarı aktarmak, boca etmek
Bir enerji boşalması, bir mutluluk kaynağı!!!
Bilgisayar çalışmakta zorlanıyorum
Ehliyet almayı erteledim
Havalar sıcak gidiyor
Neden beni kontrol etmeyi bu kadar ısrarla istiyorlar?
Onların verdiği gömleği giymek zorunda mıyım??!!
Yeni bir benlik inşa etmek!!!
Bu bambaşka bir yaşam demek!!!

Manipülasyonlardan özgürleşmek!!!
Kimsenin kontrol edemediği bir adam!!!
Alabildiğine özgür!!!
Aslında böyle bir çevrede kendinden emin olmak,
Kolay olmuyor; ama İNTERNET var!!!
Bilgiye erişim çok kolay.
Bir örnek:
Kolaylıkla İBN-İ ARABİ felsefesinden 
Bir kuple alabiliyorsun
Ama insanların kaçı umutlu???
Kaçı bu düzen değişir deyip, mücadeleye atılıyor???
KORKU!!! Kuranın asıl düşmanı ZALİMLER!!!
Oysa benim kafamda bir ÜTOPYA!!!
Neden bu kadar takıntılıyım bu ütopyaya??!!
Kendimi çok merak ediyorum!!! Bu dünyadaki yerim ne?
TEFEKKÜR, AŞK, zaten İNZİVA'dayım...
İş yerinde güzel sohbetler olmuyor değil.
Evde sohbet?! YAŞLILIK...
Kardeşlerimi kıskanıyor muyum? Adalet istiyorum.
Dediğim gibi: Ben bir AYNA'yım. (İbn-i Arabi)

Kendimi ifade etmek!!! İfade ettikçe kendini tanımak.
Kendimi çok merak ediyorum.
Bunların hepsine TESADÜF denebilir mi???
İÇİM ve DIŞIM...
Evrenin akışı, Tanrı'nın planı ve teslimiyet!!!
ŞÜKRAN duygusu: I don't need everything to be perfect to be okay.

İçinden geçtiğim bir CEHENNNEM!!!
Kendime şefkatle yaklaşmalıyım; çok yol kat ettim.
O iş yerinde nereye kadar? Adam resmen beni azarladı!
Halbuki hiçbir suçum yoktu.
Sadece bana giydirmeye çalıştığı gömleği
O kalıbı artık reddediyordum.
Kendimden şüphe ediyordum, çünkü bilgiliydim:
DUNNING-KRUGER ETKİSİ!!!
Cahiller kendinden o kadar emin ki.
Sessizce verilen görevi yerine getirmek ve yaptığı işi insanların
Gözüne gözüne sokmak... Cahiller kendinden çok emin.
Her şeyi bilen CAHİLLER ve kendini bilen ALİMLER...