Çocukluğumdan beridir söyledim
Güzel güzel olun diye
Aile sıcaklığı nasip olmadı
Ne çok hasret kaldım
Bu sıcaklığa
Suyun kıymetini
Çölde kalan bilir misali

Aşka yürek gerek
Seviyorsan söylemeli
Hislerin içinde kalıyorsa 
Zehirlenirsin!!!

Ağızdan çıkan her söz
Evreni şekillendiriyor
Hayatına yön veriyor!
Bu, bu kadar önemli.
Anadolu irfanı yine fısıldıyor:
"Ağzından çıkanı, kulağın duysun!"

Ruhumu bir heykeltıraş gibi
Biçimlendiren bir Tanrı.
Nefsi ilah edinmeler meğer;
Ne kadar da saçmaymış.

Herkes can taşıyor
Herkes Tanrı'ya ulaşabilir!!!
Ruhun asıl istediği de 
Zaten budur.
Ruh sahibine kavuşunca,
Huzur bulur.
İnsan işte o zaman 
Gerçekten özgürdür.
Nehir okyanusa ulaşmak için,
Neler yapmaz ki...

"Kendi ruhumdan üfledim."
Tanrı içimizde!!!
İnsanın farkı da bu zaten.
Gönül istiyor; nefis direniyor, perdeliyor.
Perde perde örtülmüş bir Güneş...
Nefis direnir, hiç kolay değil.
Buna Muhammed, "Büyük Cihat" demiş.
Tasavvuftaki nefis terbiyesi...

"Dışa bakan rüya görür,
İçe bakan uyanır!!!"
Padişahın kızını almayı,
Kim kolay sanmış?!
Bir sakız alırken bile,
Karşılığı varken.

Hani Yunus diyor ya:
"Bana seni gerek seni"
Gönül istiyor, hem korkuyor.
Gerçek aşk,
İlahi aşk.
Yanacağım, kurtulmak ne mümkün
Küllerim savrulana kadar...

Hayat aslında, böyle bir şey;
İçsel bir yolculuk...
Sen bu hayatı,
Kafa gözünün gördüklerinden,
İbaret mi sandın???
O zaman hiç aşık olmamışsın!!!
Aşıklar ki onlar;
Kalplerinde ince bir sızı...